Leen & Yankee



Voor Yankee…

Ode aan Yankee op werelddierendag:

Kleine Yankee,

Een dikke twee jaar geleden werden de gedachten aan een hulphond omgezet in concrete daden. Ik stuurde Hachiko een mailtje. Want een mooie golden retriever of labrador aan mijn zijde die me zou helpen, dat zag ik wel zitten.

Zodra ik bericht kreeg dat ik mocht meedoen aan de winterstage2009 kwam elke dag wel opnieuw een golden retriever of labrador door mijn gedachten gelopen… Ik keek er zo immens hard naar uit. Op de Hachikowebsite keek ik naar de foto’s van de assistentiehonden in wording. En er zaten naar mijn gevoel prachtexemplaren bij. Enkel jou, dat zwart krullend spook, dat verdacht veel op een poedel leek, vond ik niet meteen iets voor mezelf.

De eerste stagedag was spannend. We zagen alle hondjes! Eén voor één mochten we met jullie oefenen. Toen Caroline ons vertelde dat we moesten noteren als we een beetje verliefde gevoelens kregen voor één van jullie, trok ik gegarandeerd een raar gezicht. Maar ze heeft ervaring natuurlijk. En ook ik werd smoor… Niet op dat prachtexemplaar van een golden, want die interesse was duidelijk niet wederzijds. Maar op diegene waarvan ik het minst het had verwacht: op jou!

Je kwam bij mij en een rustig gevoel overviel me. Je wist ook duidelijk je charmes boven te halen. Je legde je kopje op mijn schoot en keek heel vertederend. En je liep zo kalm met me mee, links en rechts… In eerste instantie dacht ik toch: oh nee he, die poedel toch niet? Maar je charmeerde me zo hard met je hele zijn dat dit gevoel op het einde van de namiddag al was omgeslagen. Je werd mijn nummer één die er met kop en schouder bovenuit stak. De weken erna bleef je op die plaats staan. Ook al testte je me meermaals of mijn liefde voor jou groot genoeg was met regelmatige opstoten van koppigheid bij bepaalde cruciale commando’s.

Maar iedereen van Hachiko geloofde zo in jou. Ik had toen nog zo mijn twijfels. Terugkijkend had ik moeten weten als pedagoog dat je vertrouwen moet geven en een band tijd nodig heeft om te groeien. Je had het in je, en het kwam er snel uit.

Een jaar later ben ik zo zot van jou, zo immens zot van jou. Nog veel meer dan die initiële verliefdheid. We kunnen het heel kort samen vatten: je maakt me zo veel gelukkiger. ’s Morgens word ik elke dag wakker met een zotte krullenbol naast mijn bed. Even knuffelen, alle rommel van baasje oprapen en natuurlijk ook de dagelijkse kangoeroesprongen. Een goed begin van de dag. Doorheen de dag zijn we altijd samen. Het geeft me rust te weten dat ik er nooit meer alleen voor sta. Jij opent wel even de deur voor me als ik iets in mijn handen heb. Jij zal wel even de boodschappen helpen dragen in je rugzak. Jij raapt wel even alles op dat ik laat vallen. Jij legt troostend je kopje bij mij als ik nog eens gevallen ben, en blaft om hulp te roepen als ik er om vraag. En nog zo veel meer. We kunnen samen alles aan. Maar heel belangrijk is ook de blik die je verandert bij mensen. Je charmes laten namelijk weinigen onberoerd. Ze zijn zo verbaasd over jou, en slaan daarom zo gemakkelijk een praatje met me. Medelijden heeft plaats gemaakt voor bewondering voor jou en onze band. En sinds jouw komst ben ik terug een beetje de persoon geworden van jaren geleden toen de beperking zich nog niet zo had gemanifesteerd: iemand met meer zelfvertrouwen die gelukkig is met haarzelf. Daarnaast tover je ook regelmatig een glimlach op mijn gezicht, met je slimme pogingen om iets te bereiken, en je zotte kuren. Je leerde me ook opnieuw genieten van de natuur waar jij zo vol enthousiasme door huppelt. Samen genieten we van de omgeving die ik vroeger als zo beperkend ervoer. En tenslotte introduceerde je me ook bij jouw familie: Hachiko, met zo veel enthousiaste, gemotiveerde en warme mensen. Zonder al die mensen was dit nooit gelukt. En ik weet niet hoe ik hen ooit kan bedanken, voor het mooiste geschenk dat ik me kon inbeelden…

Yankee, ik ben zo zot van jou… Dank je voor je charmes, je zotte kuren, je uitdagende persoonlijkheid, je hulp…

Yankee met de regenjas aan


Trackbacks & Pingbacks

Reacties

  1. * Mireille Devillé says:

    Zo ontroerend! Prachtverhaal!

    Geplaatst 6 years, 2 months ago
  2. * Fenne says:

    Ze is cool en jullie zijn een prachtig duo!

    Geplaatst 6 years, 2 months ago
  3. * Daphné says:

    Prachtig… Yankee is inderdaad zo geweldig en jullie zijn zo’n prachtkoppel! Als we jullie zien lopen, wandelen, paraderen: gewéldig!

    Geplaatst 6 years, 1 month ago
  4. * hannavandenberghe says:

    Ow… wat prachtig geschreven zeg. Ik krijg er gewoon kippenvel van!
    Ik hoop jou en Yankee gauw eens te mogen ontmoeten!

    Geplaatst 6 years, 1 month ago
  5. * ramona1981 says:

    Prachtig omschreven, Leen.
    Yankee en jij zijn een “match made in heaven”, zoals ze dat zeggen, hè.😉
    Hopelijk zien we jou en krullie op het Kerstcafé.

    Knufkes en bonjourkes,
    Ramona & Yosca

    http://yosca.wordpress.com/

    Geplaatst 6 years ago


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: